%30'luk inkarserasyon oranı ve %15'e varan letalite göz önüne alındığında, ventral karın duvarı fıtıklarının cerrahi tedavisi endikasyonu konusunda hiçbir şüphe yoktur. Fasya defekti 0,5 cm'nin altında olan ve bu nedenle yalnızca düşük inkarserasyon riski taşıyan küçük göbek fıtıkları bir istisna oluşturur.
European ve American Hernia Society kılavuzlarına göre, obezite (BMI > 30) ve/veya rektus diastazı bulunmaması koşuluyla, fıtık defekti çapı < 1 cm'ye kadar doğrudan sütür ile fıtık onarımı mümkündür.
EHS (European Hernia Society) ve AHS (American Hernia Society), yama kullanımı için sınırı > 1 cm olarak görmektedir. Yalnızca 0 - < 1 cm arası defektlerde bir sütür yöntemi seçilmeli, 1 - 2 cm arası defektlerde ise takdir marjı bulunmalıdır. 4 cm'ye kadar preperitoneal yama plastisi önerilir; alternatif olarak, özellikle rektus diastazı varlığında minimal invaziv sublay teknikleri (E/Milos, eTEP, TES) de kullanılır.
Yuvarlak kendiliğinden genişleyen yamalar, yalnızca laparoskopik olarak mümkün olan geniş yüzeyli parietalizasyon gerçekleşmediği için obsolettir. Bunun nedeni, göbekte birleşen plikaların anatomisidir; bu anatomi söz konusu yamaların açılmasını olanaksız kılar. Preperitoneal boşluk, umbilikal yamalar için asıl optimal katmandır.
Bu yazıda açık preperitoneal, umbilikal yama plastisi = PUMP-Repair tanıtılmaktadır.
Bu, defekti her yönden 3 cm örtmesi gereken bir yamanın yerleştirilmesinin ardından defekt kapatılan preperitoneal bir yama tekniğidir. Bu nedenle, peritonun defekt çevresinde her yönde 3 cm karın duvarından diseke edilmesi gerekir.
Ventral fıtıkların açık onarımında, fıtık kapısı esasen yalnızca gerilir, ancak cerrahi olarak genişletilmez. Fıtık kapısının genişletilmesi, primer bir fıtığı, belirgin şekilde daha yüksek nüks oranına sahip inzisyonel bir fıtığa dönüştürür.
Obezitede, açık yöntemlere kıyasla lap IPOM için daha düşük yara komplikasyon oranı gösteren veriler mevcuttur.
4 cm'den büyük defektlerde, insizyonel fıtıklarda olduğu gibi hareket edilmelidir.
