Laparoskopik ventral mesh rektopeksisi 2004 yılında D'Hoore ve Penninckx tarafından tanıtıldı. Ancak benzer açık teknikler daha 80'li yıllarda tarif edilmişti. Başlangıçta eksternal tam kat rektal prolapsusun düzeltilmesi için öngörülen endikasyon, sonradan kompleks bir pelvik taban fonksiyon bozukluğuyla birlikte olan ve obstrüktif defekasyon veya gaita inkontinansı anlamında fonksiyonel kısıtlamalar gösteren internal rektal prolapsus (intussusepsiyon) ve rektosel ile genişletildi. Ancak son endikasyonlar için ameliyat sonuçları yetersiz belgelenmiştir; bu nedenle burada tanı ve cerrahi endikasyon koyma hâlâ çok kritik olarak değerlendirilmelidir. Yöntem ulcus recti sendromu için tarif edilmiştir ve ör. bir ileoanal poşun prolapsusunda ve düşük anterior (özellikle intersfinkterik) rektum rezeksiyonu sonrası prolapsusta da uygulanmaktadır. Bu son hastalarda teknik, hazırlık adımı büyük ölçüde ortadan kalktığından daha da basittir.
Eski pekseleyici yöntemlerin aksine, ventral rektopekside rektumun posterior mobilizasyonu yapılmaz ve böylece burada yer alan otonom sinir sistemi prensip olarak korunur. Ayrıca sigmoidin rezeksiyonundan da vazgeçilir.
Meş komplikasyonu oranı transvajinal olarak yerleştirilen meşlerle karşılaştırılabilir olmasa da, fonksiyonel, benign bir hastalık çerçevesinde bir yabancı cisim implantasyonu için sıkı bir endikasyon konması ve özellikle genç kadın hastalarda bu konuda ayrıntılı bir bilgilendirme yapılması gerekir.
Gösterilen örnekte endikasyon, 3. derece tam kat rektum prolapsusu nedeniyle konmaktadır.