Kompleks insizyonel hernilerde veya laparostomi varlığında karın duvarının rekonstrüksiyonu özel bir zorluk oluşturur. "Loss of domain" (batın kapasitesinin kaybı), organların hacim yer değiştirmesinin ekstrem formunu temsil eder.
Defekt genişliği 10 cm'den fazla olan karın duvarı fıtıkları, meş implantasyonu sonrası nüks eden insizyonel herniler (meş kenarı herniasyonu, meş yırtılması, meş rüptürü), flep transferi sonrası herniler (denervasyon, donör saha defektleri) ve çoklu nüksler kompleks herniler olarak kabul edilir.
Laparostomi sonrası karın duvarı defekti özel bir durum oluşturur. Burada hiçbir zaman bir karın duvarı kapatması gerçekleşmemiştir. Durumu zorlaştıran bir husus, karın duvarı defekti bölgesinde artık doğal bir cilt (kütis) bulunmaması, bunun yerine bir kısmi kalınlıkta cilt greftinin (split-thickness skin graft) yer almasıdır. Ayrıca rekonstrüksiyon için yararlı olacak bir fıtık kesesi de yoktur. Cildin kapatılması ek bir sorun oluşturabilir.
Prensip olarak, kompleks bir herninin de onarımı için endikasyon mevcuttur. Hastalarda gövde kaslarının ventral stabilize edici elemanları eksiktir. Bu tür stabil olmayan karın duvarına sahip hastalar, sırt ağrısıyla birlikte postür sorunlarından şikayet eder. Fiziksel olarak zorlayıcı faaliyetler ve spor ciddi şekilde kısıtlıdan imkansıza kadar değişir. Sağlam bir ventral karın duvarı, solunum ve defekasyon gibi fizyolojik süreçler için büyük önem taşır.
Ayrıca karın duvarı defekti ve ekstraabdominal organ hacmi giderek artmaya devam edecektir. Karın duvarının rekonstrüksiyonu, sonuç olarak artan morbiditeyi önlemek için yapılır.
Bu hernilerde orta hatta fasyal kapatma sağlamak için genellikle bir karın duvarı komponent separasyonu gereklidir.
Burada gösterilen anterior komponent separasyonu ("Ramirez") ile, lateral karın duvarının bölümlerinin ayrılması yoluyla periumbilikal olarak 20 cm'ye kadar, epigastrik olarak 8 cm'ye kadar ve suprapubik olarak 6 cm çapa kadar genişliğe sahip orta hat defektleri kapatılabilir. Bu teknik, dinamik olarak yeterli bir karın duvarı ile gerginliksiz bir kapatmaya olanak tanır.
Subkutan dokunun geniş yüzeyli ayrılması nedeniyle perforan damarların (subkutan doku ve cildin derin epigastrik damarlar aracılığıyla kanlanması) tahrip edilme riski ve buna bağlı yüksek yara iyileşme bozukluğu, hematom ve serom oranı nedeniyle, bu teknik artık yalnızca 2. tercih bir yöntem olarak kabul edilmektedir. Musculus transversus bölgesinde bir gevşemeye (release) yol açan posterior komponent separasyonu tercih edilir; ayrıca meş yatağı laterale, dorsale ve retrokostal olarak genişletilebilir.
Ramirez'e göre rekonstrüksiyon, orijinal çalışmada meş augmentasyonu olmadan tanımlanmıştır. Literatürdeki sonuçlar, eş zamanlı bir retromusküler meş implantasyonunu tercih etmektedir.
Gösterilen olguda, ince bağırsak perforasyonu ve peritonit sonrası 20 cm genişliğinde dev bir karın duvarı defekti oluşmuştu. Defekt subksifoidal bölgeden symphysis'e kadar uzanmakta olup, komponent separasyonu ve subfasyal yama augmentasyonu ile yapılan bir karın duvarı plastisi ile kapatılır.
